Mistrz gry vs podróżowanie i otwarty świat

 Chyba we wszystkich sesjach jakich uczestniczyłem, MG szczędzili środków transportu. Później okazywało się, że przez obawy. W końcu to ogromny otwarty świat, nigdy nie wiadomo gdzie gracze zawędrują. Czy mistrz z tego wybrnie? Dobrze jest mieć wszystko pod kontrolą - mówią, a ja się z tym nie do końca zgadzam. Jeszcze nie rozegrałem sesji, której przebieg byłby odwzorowaniem w skali 1:1 tego, co mam w głowie. 

W mojej FATEowej Neuroshimie bohater ma naprawdę niezłą brykę, o której jeszcze opowiem. Solidny, 400-konny ciągnik siodłowy. Z sesji na sesję ewoluuje wręcz, czym zwraca uwagę wszystkich. Także tych, którzy mają lepkie ręce. Wokół wozu już jest sporo zamieszania i oddziaływania świata. 

Sęk w tym, że Fate stroni od realizmu, pozostawiając pewne rzeczy aspektom czy torom presji. Nie dla wszystkich i w każdych okolicznościach to zagrało. Kierowcy np. nie spodobało się zastępowanie spalania aspektami. Na co wydawać gamble w takim wypadku? Ponadto zwykłe "jedziemy i dojeżdżamy" uważamy za bardzo lekceważące traktowanie tematu podróży.  Trzeba było coś z tym zrobić. 

Z tego powodu narysowałem mapę hexów, którą stosujemy na roll20, która nada się do gry w każdym symulacyjnym zestawie zasad. Na zwykłą mapę stanów nałożyłem siatkę, zaznaczyłem część miast. Wyznaczyłem granice terenów, które de facto są jałowe, piaszczyste, górzyste oraz takie, gdzie się zieleni - to jest moja Neuroshima - i moja mapa. Dzięki tym zabiegom udało się wyliczyć odległości - hex to jakieś, nie przymierzając, plus minus 50 km.  Uśredniłem, wraz z właścicielem ciągnika, że jeden hex to jakieś 10 litrów spalania. Nie chodziło o przeliczenie co do litra, a raczej zaokrąglenie. To już jakiś punkt wyjścia. Do tego dochodzą trudności terenu (wspominałem, że jest zróżnicowany) jak i losowanie pogody oraz zdarzeń, do czego zainspirowały mnie materiały o sandboxie z bloga Inne Światy.

Dzięki temu po pierwsze - dzieją się naprawdę ciekawe rzeczy w czasie tylko jednej  wyprawy. Mamy dziesiątki zabawnych historii po sesji. Po drugie - to działa jak wędzidło na zapędy graczy, którzy mają dar gromadzenia dóbr, "kasy". Trzeba się składać, liczyć kasę, nawet jak wpadnie więcej fantów ze zbieractwa. Wóz, zwłaszcza taki bydlak, to utrzymanie. W ten sposób poradziłem sobie z tym, że lubię obdarowywać graczy. U mnie grają po to, aby się tymi itemkami cieszyć, nie tylko do nich dążyć. Dzięki środkowi transportu zapanowała pewna harmonia i równowaga. Nie można mieć wszystkiego, bo coś trzeba opchnąć, żeby było na czym poznawać stany, szukać zarobku jak i rzucać się w wir przygód. 

Kolejna fajna sprawa, to zrobienie paska stanu baku. Nominalnie roll20 wyświetlałby nad tokenem stan punktów życia postaci, ale jak widać, można znaleźć inne przeznaczenie:) Taka forma pozwala kontrolować sytuację. Każdy gracz z szajki doskonale wie, kiedy i jak należy planować wydatki, by tylko pozostać mobilnym.  Musicie wiedzieć, że to istotne.  Tego wozu pożąda bowiem Moloch, więc nie brakuje okazji dla wymuszeń. Element ryzyka w grze jest w zasadzie pulsujący i wyczuwalny. 

Co jeśli gracze zamierzają poruszać się tylko w obszarze jednego hexa? Bierzemy średnią, rzucamy kością. Generalnie chodziło o pilnowanie większych odległości i podróży, które w obecnej kampanii, siłą rzeczy, będą. Tego, moi drodzy, mogę być absolutnie pewien:)